Python را ساده بیاموزیم۴

نوع‌داده‌ها در Python

برای انجام محاسبات و عملیات‌ به روی داده‌ها نخست لازم است آن‌ها را درون حافظه ذخیره کنیم. برای ذخیره در حافظه از متغیر یا Variable استفاده می‌شود.

متغیر یک فضای رزروشده در حافظه است. هنگامی که یک متغیر تازه ایجاد می‌کنید، مفسر (Interpreter) درون حافظه فضایی را به برنامه شما اختصاص می‌دهد؛ این عمل Allocate کردن حافظه (Memory) نامیده می‌شود. پس از آن شما می‌توانید داده دلخواهتان را درون متغیر ذخیره کنید.

تعریف یک متغیر

بر خلاف عموم زبان‌ها، در پایتون تعریف یک متغیر نیاز به هیچ کلمه کلیدی خاصی ندارد. تنها کافیست نام متغیر را وارد کنید تا Interpreter حافظه مورد نیاز آن را اختصاص دهد. به همین علت در پایتون تعریف یک متغیر و Initialize کردن آن (یعنی برای اولین بار به متغیر مقدار دادن) ترکیب می‌شوند.

مقدار‌دهی به متغیر

برای مقدار‌دهی به یک متغیر از عملگر (Operator) = استفاده می‌شود. عملوند (Operand) سمت چپ این عملگر، نام متغیر و عملوند سمت راست آن مقداری است که به متغیر اختصاص داده خواهد شد:

x = 10                                      # in integer variable
y = 2.5                                     # a decimal variable
z = “DABIRBARTAR.COM”    # a string
print(x)
print(y)
print(z)

در کد بالا، مقادیر ۱۰، ۲.۵ و DABIRBARTAR.COM به ترتیب به متغیر‌های x و y و z اختصاص داده می‌شوند.

مقدار‌دهی چندگانه

پایتون به شما امکان می‌دهد تا چندین متغیر را همزمان مقدار‌دهی کنید. اگر بخواهید به چندین متغیر مقدار یکسانی بدهید، از عملگر = به صورت متوالی استفاده کنید:

a = b = c = 1
print(a)
print(b)
print(c)

همچنین برای اختصاص مقادیر گوناگون، می‌توانید از ترکیب عملگر (,) و عملگر (=) استفاده کنید:

a, b, c = 1, 2, ‘DABIRBARTAR.COM’
print(a)
print(b)
print(c)

نوع‌داده‌های استاندارد

داده‌ها می‌توانند انواع گوناگونی داشته باشند؛ به طور مثال، سن یک فرد در یک متغیر عددی ذخیره می‌شود و آدرس محل سکونت او در قالب کاراکتر‌های الفبا و ارقام. پایتون نوع داده‌های گوناگونی دارد که برای ذخیره داده‌ها به کار می‌روند. این نوع‌داده‌ها در دسته‌هایی قرار می‌گیرند که عبارتند از:

  • اعداد: متغیر‌هایی که برای ذخیره داده‌هایی همچون سن، زمان، فاصله و … استفاده می‌شوند در قالب متغیر‌های عددی (Numeric) ذخیره می‌شوند. پایتون برای هر مجموعه اعداد (اعداد صحیح، اعداد حقیقی و اعداد مختلط) متغیری جداگانه دارد.
  • بولین: Boolean نوع خاصی از داده‌های عددی است. این نوع داده تنها مقدار True (صحیح) و یا False (غلط) دارد. هر مقدار غیر صفر معادل مقدار True و صفر معادل مقدار False در یک متغیر Boolean است.
  • رشته: رشته‌ها دنباله‌ای پیوسته از کاراکتر‌ها هستند که درون علامت‌های نقل‌قول (" و یا ') قرار می‌گیرند.
  • لیست: لیست‌ها تطبیق‌پذیر‌ترین نوع داده مرکب پایتون هستند. لیست‌ها شبیه به آرایه‌ها (Array) در زبان C هستند. با این تفاوت که عناصر این آرایه‌ها می‌توانند خود نوع داده‌های متفاوتی داشته باشند. عناصر لیست‌ها درون [] نمایش یافته و با ,جدا می‌شوند.
  • چندتایی مرتب (Tuple): چند‌تایی‌ها شبیه به لیست‌ها هستند. چند‌تایی‌ها به جای براکت، درون پرانتز نمایش می‌یابند. تفاوت اصلی میان چند‌تایی‌ها و لیست‌ها آن است که چند‌تایی‌ها قابل دستکاری نیستند. پس از آنکه یک چند‌تایی مقدار‌دهی شد اعضای آن تثبیت می‌شوند و در صورت انجام هرگونه تغییر به روی آن‌ها، متغیر تازه‌ای ایجاد شده و تغییرات در آن ذخیره می‌شود. به طور مثال:
tuple = ( ‘abcd’, 786 , 2.23, ‘john’, 70.2 )
list = [ ‘abcd’, 786 , 2.23, ‘john’, 70.2 ]
tuple[2] = 1000 # Invalid syntax with tuple
list[2] = 1000 # Valid syntax with list
  • نگاشت (Dictionary): نگاشت‌ها مجموعه‌ای از زوج‌های مرتب هستند که مولفه اول آن‌ها که از آن به عنوان کلید یاد می‌شود منحصر به فرد است. هیچگونه محدودیتی به روی نوع داده مولفه‌های زوج‌های مرتب یک نگاشت وجود ندارد. اگرچه معمولا مولفه اول داده‌ای عددی یا رشته‌ای است. عناصر درون نگاشت‌ها به طور خودکار مرتب (Sort) نمی‌شوند (بر خلاف نوع‌داده‌های مشابه همچون map در C++).
dict = {}
dict[‘one’] = “This is one”
dict[2] = “This is two”
tinydict = {‘name’: ‘john’,’code’:6734, ‘dept’: ‘sales’}
print (dict[‘one’]) # Prints value for ‘one’ key
print (dict[2]) # Prints value for 2 key
print (tinydict) # Prints complete dictionary
print (tinydict.keys()) # Prints all the keys
print (tinydict.values()) # Prints all the values

اشتراك گذاری نوشته

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *